Ο Δήμος Θερμαϊκού “βουλιάζει” την αξιοπρέπεια των ανθρώπων με αναπηρία στην παραλία των Ν. Επιβατών

H εικόνα της παραλίας των Ν. Επιβατών για τα άτομα με αναπηρία θα μπορούσε να ήταν περισσότερο αξιοπρεπής. Το ειδικό μηχάνημα που έχει τοποθετηθεί για τη μεταφορά των λουομένων στη θάλασσα μπλοκάρει στη μέση της διαδρομής, δημιουργώντας όχι μόνο επικίνδυνες, αλλά και ταπεινωτικές συνθήκες για τους χρήστες του. Ακόμη πιο ανησυχητική είναι η κατάσταση του ξύλινου διάδρομου. Το σανίδι πάνω στο οποίο κινούνται τα αναπηρικά αμαξίδια είναι σάπιο, με ξύλα και καρφιά που εξείχαν, απειλώντας άμεσα τη σωματική ακεραιότητα των λουομένων.

Αξίζει όμως να σταθούμε στην ψυχολογική διάσταση. Σκεφτείτε το σοκ και την αμηχανία που νιώθει ένα άτομο με αναπηρία όταν το μηχάνημα μπλοκάρει απότομα και το αφήνει ακινητοποιημένο μέσα στη θάλασσα. Πόσο δύσκολο είναι εκείνο το συναίσθημα της έκθεσης, του φόβου, της αβοηθησίας; Πόσος κόπος χρειάζεται για να χτιστεί η εμπιστοσύνη και πόσο εύκολα μπορεί να γκρεμιστεί από μια τόσο πρόχειρη αντιμετώπιση;

Και σαν να μην έφτανε αυτό, οι τεχνικοί του Δήμου όταν καλούνται να συνδράμουν, ελέγχουν το μηχάνημα χωρίς καν να βάζουν βάρος ανθρώπου πάνω του! Δηλαδή, αντί να πράξουν το αυτονόητο, να δουν αν όντως λειτουργεί υπό πραγματικές συνθήκες, περιορίζονται σε μια επίδειξη με τα μάτια.

Από την πλευρά τους οι αιρετοί μάλλον δεν έχουν ιδέα για τη σοβαρότητα της κατάστασης. Για παράδειγμα φαίνεται πως ο αρμόδιος αντιδήμαρχος δεν έχει συνολική εικόνα της δομής εφόσον, ορισμένες ενέργειες του γίνονται χωρίς ουσιαστική σκέψη (βλέπε απομάκρυνση ναυαγοσωστικού πύργου και τοποθέτηση του δίπλα σε μπιτς μπαρ). Ακόμη χειρότερη είναι η διαπίστωση, ότι πολλές εργασίες γίνονται με προχειροδουλειά υπαλλήλων και οι οποίες δεν ελέγχονται, όπως η ασφαλής λειτουργεία του σιτράκ και η λάθος τοποθέτηση της καρέκλας των ΑΜΕΑ που είναι ψηλά στην επιφάνεια του νερού με αποτέλεσμα να μην μπορούν να ανέβουν τα ΑμεΑ μέσα από τη θάλασσα.

Τα δε τηλέφωνα στο γραφείο του Δημάρχου, όπως της Γιάννας Τρυψάνη -συγγενικό πρόσωπο ΑμεΑ- είναι συνεχή ενώ από την άλλη πλευρά η απάντηση μονότονη και προσβλητική «Θα το δούμε». Μόνο που κανείς δεν βλέπει τίποτα. Κανείς δεν κάνει τίποτα. Ούτε επισκευάζουν, ούτε ελέγχουν με σοβαρότητα. Επικρατεί δηλαδή μια αίσθηση νωθρότητας όπως καταγγέλλεται από τα ίδια τα ΑμεΑ ή ακόμη και αδιαφορίας που πλανάται πάνω από τις δομές.

Στη συγκεκριμένη περίπτωση λοιπόν, αν δεν υπάρχει ο ναυαγοσώστης να καλύπτει, στο ανθρώπινο επίπεδο, το μπλοκάρισμα του σιτράκ, η κατάσταση θα ήταν ακόμα πιο τραγική. Αυτός όμως είναι εκεί για να βοηθήσει και ο Δήμος απουσιάζει.

Γι’ αυτό, ορισμένοι ας αφήσουν για λίγο το κυριλέ ντύσιμο και τα υπηρεσιακά αυτοκίνητα, δεν είναι αυτά που θα τους καταστίσουν άξιους, και ας βάλουν μια βερμούδα, ένα καπέλο, και ας επισκεφτούν ως απλοί πολίτες για λίγο και από θέση παρατήρησης την περιοχή που κάνουν μπάνιο τα ΑμεΑ. Να σταθούν δίπλα στους ανθρώπους που δοκιμάζονται καθημερινά, να δουν και να νιώσουν τι πραγματικά συμβαίνει στην παραλία. Μόνο τότε ίσως καταφέρουν να καταλάβουν το μέγεθος της ευθύνης τους. Ο Δήμος Θερμαϊκού λοιπόν οφείλει να ελέγχει τις βασικές υποδομές για μια τόσο ευαίσθητη κοινωνική ομάδα. Επιπλέον σ έναν τόπο που καμαρώνει για τον τουρισμό του, η στοιχειώδης πρόσβαση στη θάλασσα δεν θα έπρεπε να είναι προνόμιο αλλά δικαίωμα και όχι ημίμετρο.
Πηγή:thes.gr