Η πίστη δεν κοιτάζει ρολόγια – 6 ώρες αναμονή για ένα «ευχαριστώ» στον Άγιο Παΐσιο

Σήμερα, ανήμερα της γιορτής του Αγίου Παϊσίου, η Ιερά Μονή Αγίου Ιωάννη του Θεολόγου στη Σουρωτή Θεσσαλονίκης θυμίζει μια απέραντη, ήσυχη λαοθάλασσα. Άνθρωποι κάθε ηλικίας —από ηλικιωμένους με μπαστούνια μέχρι νέους γονείς με μωρά στην αγκαλιά— περιμένουν υπομονετικά κάτω από τον καυτό ήλιο. Ο χρόνος αναμονής; Ξεπερνά τις 6 ώρες.Χιλιάδες πιστοί επιλέγουν να σταθούν όρθιοι για ώρες, απλά και μόνο για να ακουμπήσουν για λίγα δευτερόλεπτα το χώμα του τάφου του Αγίου.

Παρά την κούραση, το σκηνικό δεν έχει γκρίνια. Έχει μια παράξενη, ειρηνική σιωπή. Άλλοι κρατούν κομποσχοίνια, άλλοι διαβάζουν χαμηλόφωνα μια παράκληση, και άλλοι απλώς κοιτάζουν μπροστά, χαμένοι στις σκέψεις τους.

Τι είναι αυτό που κρατάει τον κόσμο εκεί για 6 ολόκληρες ώρες;

Σε δύσκολους καιρούς, ο Άγιος Παΐσιος παραμένει για πολλούς ένα στήριγμα, ένας «δικός τους άνθρωπος» που νιώθουν ότι τους καταλαβαίνει. Πολλοί από τους παρευρισκόμενους δεν ήρθαν για να ζητήσουν, αλλά για να ξεπληρώσουν ένα προσωπικό τάμα. «Η κούραση των ποδιών δεν είναι τίποτα μπροστά στην ξεκούραση της ψυχής που νιώθεις όταν φτάνεις στον τάφο», ψιθυρίζει μια γυναίκα που βρίσκεται στην ουρά από νωρίς το πρωί.

Όταν τελικά η αναμονή τελειώνει και οι πιστοί φτάνουν μπροστά στον απλό, χωμάτινο τάφο με τον ξύλινο σταυρό, ο χρόνος σταματά. Το προσκύνημα διαρκεί μόλις μερικά δευτερόλεπτα για να μπορέσουν να περάσουν και οι επόμενοι. Κι όμως, για όσους περίμεναν 6 ώρες, αυτά τα δευτερόλεπτα είναι υπεραρκετά. Φεύγουν με το πρόσωπο γαλήνιο, αποδεικνύοντας ότι, τελικά, η πίστη και η αγάπη δεν μετριούνται με τα λεπτά της ώρας